woensdag 5 oktober 2011

How to be alone

Lieve Narimda,
Ik doe volgend jaar graag mee aan jouw Global Mala. Fijn thuis zonder oogcontact alleen met mijn matje.
Ook ik hou niet zo van het massale gedoe in bussen, gymzalen, de Dwaze Dagen of de Uitmarkt en elk ander groot event in de hoofdstad. Vroeger moest ik dat van mezelf 'gaaf' vinden. Opgaan in alle mensen, genieten van al de energie van de massa. Daarvoor hoefde ik niet eens gelokt te worden met een gratis lunch of goodiebag. Ik stond er gewoon.
Nu hoeft dat gelukkig niet meer. En lijkt het me spannend om een keer alleen uit eten te gaan in een prachtige jurk. Of  een hele kick om naar Santiago de Compostela te lopen, alleen. Of gaan dansen ergens alleen. Dat durf ik allemaal nu nog niet.
Alleen koffie drinken, lunchen, naar de film of tentoonstelling dat kan ik al heel goed. Want dat vind ik niet raar om alleen te doen. Er hangt toch nog een soort taboe op 'alleen willen zijn'. Het is ok om alleen naar de sportschool te gaan maar alleen naar een popconcert te gaan vinden de meesten vreemd. Maar omp met ze duizenden in het wit te dansen op keiharde muziek is wel ok ?
Tanya Davis verbeeldt het prachtig in dit filmpje van haar gedicht 'How to be Alone'. Hoe vaker ik er naar kijk en de tekst tot me door laat dringen, dan weet ik dat het ok is om alleen te willen zijn.


Liefs, manzanita

maandag 19 september 2011

(Society6.com)

unplugged

Lieve Narimda,
Sinds een paar maanden hebben we thuis twee keer per week een internet/i-phone/tv-loze avond. Op zo'n avond, meestal een zondag of woensdagavond gaan we 'unplugged'. Alles mag op zo'n avond behalve doelloos surfen op het worldwideweb of uren naar zappend naar de tv staren.
Op het daadwerkelijk unplugmoment is het altijd even lastig. Heb je gegeten, braaf meteen de afwas gedaan en dan wil je lekker hangen op de bank en niks doen. Maar dat mag niet. Ook niet na een lange dag werken. Streng he?
Meestal lees ik op zo een avond of brei of borduur ik. Met een wijntje en muziekje. De heer des huizes tekent of oefent op zijn gitaar. En ik moet je eerlijk zeggen eigenlijk is het ontspannender dan tv kijken en ga ik uitgeruster naar bed! Narimda, wil je het ook een keer proberen? Ik hoor graag hoe jij 't unpluggen ervaart?

liefs, manzanita


De brieven van Narimda lees je hier

vrijdag 2 september 2011

vakantie nazorg

Lieve Narimda,
We hebben vlooien! Kattenvlooien om precies te zien. En die zijn erg hardnekkig wat de meeste honden hebben geen hondenvlooien maar kattenvlooien. De man van de dierenwinkel verteld me deze wijsheid. En gaf ons heel veel meer informatie over deze kleine rotbeestjes toen we de spuitbussen met vlooienverdelger betaalden. Maar die details die zal ik je besparen.

We hebben vlooien!
Het is zo fijn omdat gewoon hier zo op te schrijven. We zijn al 4 dagen terug van vakantie en ik heb dit aan bijna nog niemand durfen te vertellen. Ondanks het warme weer loop ik met lange mouwen en een lange broek in het zonnetje, om de tientallen vlooienbeten te verbergen. Ik schaam me er een beetje voor en wil  niet denken dat mensen/collega/buren/vrienden denken dat ik 't niet zo op de hygiëne heb. Ik ben geen poetsvrouw maar maak wel geregeld schoon (met de Franse slag). Douche elke dag, floss als ik eraan denk.

Volgens de man in de dierenwinkel gebeurt het heel vaak, dat als je kat ook op vakantie gaat de vlooien op de bank dansen. En als je eerder thuis bent dan de poes de vlooien je tegemoet springen. 'Je kan er niet veel aan doen' zei hij nog opbeurend

Vanmiddag maar flink stofgezogen, gespoten met het gif, gelucht en hopen dat ze vertrokken zijn. Eigenlijk hoop ik dat als onze Matcho weer terug is van het logeren bij oma en opa dat de vlooien weer op hem springen en niet meer op mij.
En als mensen vragen hoe was je vakantie dat ik dan zonder mezelf te krabben kan zeggen hardstikke leuk en het is zo fijn om weer thuis zijn!


liefs, manzanita

Narimda vind je hier

vakantie voorzorg

Lieve Narimda,
Vakantie geeft met sinds ik moeder ben meer voorzorg dan voorpret. Als we weggaan waar we dan ook heen gaan het blijft een opgave om helder voor te ogen wat we allemaal mee moeten nemen. Een paar weken van te voren begin ik eerst mentaal een lijstje met spullen te maken. En probeer ik zo veel mogelijk informatie in te winnen over onze vakantiebestemming.
Worden er extreme temperaturen verwacht? Is het schoon, veilig en kindvriendelijk?
Welke spullen zijn aanwezig en wat moet er mee? Etc etc.
Ik wil goed voorbereid op reis gaan want van verrassingen houden we niet!

Tegelijkertijd zeg ik al pakkende vaak hardop het komt goed. En dat komt het ook altijd wel. Meestal neem ik teveel mee. Teveel onnodige spullen zoals een opblaasbare afwasteil (ja die heeft een keer in mijn koffer gezeten!) en vergeet ik nou net de tandenborstels.
Ik neem ook altijd een tas mee met 'daar-kom-ik-normaal-niet-aan-toe-spullen'. Zoals beautymaskers en nagellak, breiwerk, uitgescheurde tijdschriftartikelen die ik nog wilde lezen etc. Maar helaas moet ik constateren dat ik er op vakantie ook vaak niet aan toe kom. En verdwijnen de beautymaskers bij thuiskomst weer in een badkamerlade. Wel las ik een leuk artikel over vakantievoornemens in de flow.

Mijn goede vakantievoornemens voor de volgende reis zijn:
-Altijd denken bij het inpakken: alles is overal te koop
-Niet denken: dit moeten de leukste en gezelligste dagen van het jaar worden
-Relaxed omgaan met tegenslag, zoals vakantieruzie, regen, vertraging, autopech en lekkende luiers
-Leuke ideetjes opschrijven in een schriftje
-Alleen nog foto's maken met de Hipstamatic-app van de i-phone want daar lijkt de vakantie leuker
-En proberen te genieten van de vakantie, ook al lukt dat niet meteen op dag 1 of dag 2...



liefs, manzanita

Lees hier de brieven van Narimda

maandag 22 augustus 2011

facebook

Lieve Narimda,
Ik zit op Facebook net als 750 miljoen andere mensen. Het is simpel: iedereen die wil kan vrienden worden met elkaar en informatie en foto's met elkaar delen. Leuk om in contact te blijven met verre familie of vrienden van vroeger. Of handig om een revolutie in Egypt te starten. Natuurlijk kan Facebook een gevaar zijn voor bijvoorbeeld jouw privacy. Of in mijn geval een gevaar voor mijn time-management of mijn humeur.

Het is een onuitputtelijke bron aan informatie. Het herbergt alle details van zowat driekwart miljard mensen. Wat doen ze wel of niet graag? Waardoor zijn ze geobsedeerd? Wat kopen ze? Hoe zit het met hun liefdesleven? Welke gewoontes hebben ze? Zijn ze zwanger, getrouwd, geïnteresseerd in mannen en vrouwen?Werkelijk alles is terug te vinden in de schatkist van Facebook.
Zo ook de wijsheden van wijze vrouwen zoals Geneen Roth, Oprah en Pema, waarmee ik "Facebook-vriendinnen'' mee ben. Een paar keer per week schrijven ze een paar regels op mijn digitale prikbord.  Bijvoorbeeld deze van Oprah Winfrey: 

“It’s not easy being grateful all the time. But it’s when you feel least thankful that you are most in need of what gratitude can give you.What are you grateful for today?"

Als ik zo'n stukje lees ben ik daar toch wel even die dag mee bezig op die wijsheid te verwerken en zo'n vraag te beantwoorden. Net als een foto waarin ik getagd ben of een status update van iemand me jaloers of vrolijk kan maken.
Gek dat een sociale netwerksite zoveel invloed kan hebben op je gemoedstoestand en tijdbesteding. Soms denk ik als ik niet zoveel familie in het buitenland had ik mijn account alweer gedelete had!


liefs, manzanita


De brieven van Narimda vind je hier