facebook

Lieve Narimda,
Ik zit op Facebook net als 750 miljoen andere mensen. Het is simpel: iedereen die wil kan vrienden worden met elkaar en informatie en foto's met elkaar delen. Leuk om in contact te blijven met verre familie of vrienden van vroeger. Of handig om een revolutie in Egypt te starten. Natuurlijk kan Facebook een gevaar zijn voor bijvoorbeeld jouw privacy. Of in mijn geval een gevaar voor mijn time-management of mijn humeur.

Het is een onuitputtelijke bron aan informatie. Het herbergt alle details van zowat driekwart miljard mensen. Wat doen ze wel of niet graag? Waardoor zijn ze geobsedeerd? Wat kopen ze? Hoe zit het met hun liefdesleven? Welke gewoontes hebben ze? Zijn ze zwanger, getrouwd, geïnteresseerd in mannen en vrouwen?Werkelijk alles is terug te vinden in de schatkist van Facebook.
Zo ook de wijsheden van wijze vrouwen zoals Geneen Roth, Oprah en Pema, waarmee ik "Facebook-vriendinnen'' mee ben. Een paar keer per week schrijven ze een paar regels op mijn digitale prikbord.  Bijvoorbeeld deze van Oprah Winfrey: 

“It’s not easy being grateful all the time. But it’s when you feel least thankful that you are most in need of what gratitude can give you.What are you grateful for today?"

Als ik zo'n stukje lees ben ik daar toch wel even die dag mee bezig op die wijsheid te verwerken en zo'n vraag te beantwoorden. Net als een foto waarin ik getagd ben of een status update van iemand me jaloers of vrolijk kan maken.
Gek dat een sociale netwerksite zoveel invloed kan hebben op je gemoedstoestand en tijdbesteding. Soms denk ik als ik niet zoveel familie in het buitenland had ik mijn account alweer gedelete had!


liefs, manzanita


De brieven van Narimda vind je hier

be conscious

Lieve Narimda,
Gistermiddag fietste ik van mijn werk naar huis. Toen ik achter het Paleis op de Dam in alle drukte voorzichtig het fietspad op wilde rijden werd ik ingehaald door een vrouw. Ze droeg een zwart t-shirt met op haar rug witte letters met de wijze woorden 'be conscious' erop.
Ik dacht dat is grappig die vrouw is ook vast bezig met mindfulness, net als ik. Ze probeert vast ook meer in het moment te zijn. Tegelijktijd nam ik haar uiterlijk en kleding in me op. En betrapte mezelf op de gedachte 'be conscious' op je t-shirt en dan zo'n lelijke broek en verkeerd kapsel dat kan toch niet! Als je bezig bent met in het nu te leven, dan draag je toch niet zulke foute kleren en neem je toch een kapsel dat 2011 is en niet 1991.

Blijkbaar ga ik er van uit dat mensen die bezig zijn met 'consciousness' een bepaald soort kleren dragen. Let wel die IK erbij vind horen, een look die IK erbij vind passen.

Zo streng als ik voor mezelf ben ik eigenlijk ook voor anderen. Een dictator zoals jij beschrijft in jouw brief 'Een lang antwoord op een korte vraag.'
Verder doorfietsend realiseerde ik me dat ik niet alleen van de eetpolitie ben maar ook lid ben van de modepolitie!
Gelukkig kon al fietsend de 'watcher' inschakelen en moest ik lachen om mijn gedachtenkronkels. En kon ik me weer mindful op het verkeer richten.


liefs, manzanita
De brieven van Narimda vindt je hier