vrijdag 11 februari 2011
zondag 6 februari 2011
middle of the road
Lieve Narimda,
Het is weer tijd voor een brief. Elke keer komt die deadline dan toch heel snel. Voor ik t weet denk ik bijna dagelijks: o jee ik moet eigenlijk een brief schrijven. Maar waarover? Moet ik inhaken op de laatste brief van La Reine Narimda of moet ik logisch voortborduren op mijn eerste brief? En dan moet de brief leuk en goed geschreven zijn. Niet te lang, niet te kort. Persoonlijk maar ook weer niet te. Grappig en ook serieus etc.
Kortom het moet perfect zijn. De ideale brief schrijven, elke keer weer.
Ik moet heel veel van mezelf.
Zo ging ik vorige week naar het feest van mijn oude werkgever. Ook al had ik niet heel veel zin. Ik had besloten dat het goed voor me was om te gaan. Dan kon ik netwerken, manzanita promoten. En ze hadden lichtgevende pudding en olijven met absinth. Met lichte buikpijn stapte ik het nieuwe pand binnen. Wat moet ik zeggen als ze vragen hoe ‘t met mijn werkende ik gaat? Het zelfde gevoel kreeg ik een keer vlak voor een reünie van de middelbare school. Waar iedereen altijd zo succesvol probeert te zijn.
Ook deze avond lukte het met niet om met een gouden elevator pitch te komen. Als oud collega’s vroegen wat doe je nu? In tegen deel, ik merkte dat ik mezelf en mijn non-strategische carrière naar beneden haalde. Zodat zij dat niet deden. Want dat is denk een van mijn angsten, dat mensen net zo kritisch en moraliserend zijn als ik. En ga ik er ook nog vanuit dat ze net zo zwart wit denken als ik. Dus of het gaat fantastisch met je werk/je eigen bedrijf of helemaal niet. Daartussen bestaat niet.
Later thuis moest ik denken aan Saskia en Serge. Heel lang geleden, zag ik ze een keer op tv. En toen zei Saskia of Serge ‘wij zijn gewoon middle of the road’. Nu ben ik zeker geen fan van de muziek van Saskia en Serge. Maar het lijkt me wel heel fijn om ook meer middle-of-the-road-achtig in het leven te staan. En gewoon op een volgende feestje te kunnen zeggen. Ja ik heb een webwinkel, dat is leuk en veel werk. En nee ik kan er nog niet van leven, maar dat heeft tijd nodig.
Geen aggresieve zelfpromotie of valse bescheidenheid. Maar simpele feiten waarvoor ik me niet hoef te schamen.
Liefs, manzanita
Lees Narimda op www.narimda.com
Abonneren op:
Posts (Atom)
