Wat vind je van het laatste boek van Geneen Roth 'Lost and Found' ? Heb je het al uit?
Drie avonden en ik had het uit. Niet alle wijsheden zijn blijven hangen maar deze wel.
' We need to know that what we want is not forbidden, but what we don't often understand is that we don't want the cookies--we want the way being allowed to have them makes us feel: welcomed, deserving, adored.'
Toen ik dit stukje las in het boek van Geneen had ik een major aha-moment.
Zo vaak kom ik thuis moe van het werk, koken, naar bed brengen, afwassen. En dan ga ik zitten en dan wil ik snoep, of chocolade of koekjes of chips of ijs. Of allemaal!
Mijn eerste gedachte is dat dat niet mag dat dat slecht is. En dan probeer ik er niet aan te denken. Of ik probeer het lopen naar de keukenkastjes c.q. koelkast uit te stellen. Meestal leidt dat een nog groter drang naar al dat lekkers uit de keuken.
En als ik dan mijn eerste hap neem dan ontspan ik, voel ik me weer even ok. Dan voelt het speciaal alsof ik een kadootje krijg. Glijdt de zware dag enigszins van me af. Voor even dan....
Sinds mijn aha-moment. Hoor ik de wijze woorden van Geneen vaak in mijn hoofd. En lukt t me soms om als de snackbehoefte op komt zetten om eerst te voelen heb ik honger, heb ik trek? Nee, ik heb net gegeten.
Deze stap lukt me al aardig. Het lukt me niet altijd om uberhaupt te voelen of ik vol zit. Dan heb ik gewoon in mijn hoofd dat ik wil snaaien en dan gebeurt het gewoon. Heel wat koekjes verder voel ik pas hoe vol ik zit.
Maar dan de volgende stap. Voelen wat ik echt wil, nadat ik heb geconstateerd dat het niet mijn buik is die wat wil eten. Voelen of ik koekjes wil ? Of de behoefte heb om me 'welcome, deserving and adored' te voelen? Ik vind het heel heel moeilijk.
Vooral om naar dat gevoel te handelen. Dus de vermoeidheid te voelen en naar bed gaan of lang te douchen te gaan in plaats van de zak chips leeg te eten.
Bewustwording is de eerste stap, toch?
En jij Narimda? Wat zijn jouw lightbulb moments?
Liefs, manzanita
Lees Narimda's brieven in de Chapterette
