Lieve Narimda,
Ik lees nu 'Lost and Found' van Geneen Roth. In het boek schrijft ze open en eerlijk over haar relatie met geld. En stelt ze dat haar verhouding met geld hetzelfde is als haar omgaan met eten.
Het leest heerlijk weg maar is ook confronterend.
Ik moet toegeven toen ik het boek kocht, ik niet goed voor kon stellen want nou precies de gelijkenis is tussen geld en eten voor mij.
Als ik kijk wat ik morgen allemaal extra in te pakken heb (in 12 dagen in NY gekocht) in dan kom ik tot een hele lijst: 3 paar schoenen, 3 jurken, 2 boeken, 2 tijdschriften, scrubgel, haargel, gewone shampoo en droge shampoo,cleanser, mascara, blush, lipgloss, thermosbeker, 2 theedoeken, een riem, portomonnaie en een taartblik. De lijst met nieuwe kleren, speelgoed en boeken voor Lucy is nog langer.....
Ik voel me schuldig als ik deze enorme stapel spullen zie. Terwijl het kopen ervan op het moment zelf me een heerlijk gevoel gaf. Ik had het me ook voorgenomen om lekker veel te shoppen op vakantie.
Afgelopen weken in Nederland heb ik me ingehouden. " Nee, niks kopen, straks in NY mag ik los gaan" zei ik tegen mezelf.
Ok Geneen, ik geloof dat ik al een paar gelijkenissen zie.
1.Zuinigheid gevolgd door binge shopping.
2. Te veel kopen 'mag niet' net als teveel eten en daarom is het zo fijn...
En er zijn vast nog veel meer gelijkennissen of beter gezegd pijnlijke verbanden tussen geld en eten. Maar daar heb ik nu geen zin. Iets te confronterend voor nu.
Ik ben het met Geneen eens dat GELD een heel groot taboe is in onze Westerse samenleving. Niet iedereen heeft issues met eten of met sex, maar met geld...praat daar maar eens openlijk over!
En toch zou ik daar een keer met jou Narimda over willen praten :) Over jouw issues met geld en eten. Zullen we dat een keer doen? Met een wijntje en heel veel chipjes of thee en heel veel koekjes erbij?
liefs, manzanita
Narimda's brieven kunnen je lezen in de Chapterrette
vrijdag 15 april 2011
woensdag 13 april 2011
NY with a baby
Dear Narimda,
Ik schrijf je vanuit NY. We zijn op vakantie in The Big Apple met Lucy. Onze dochter wordt over een kleine twee maanden twee. Dus dan is ze baby-af. Maar nu is ze een baby in NY.
En iedereen in onze omgeving (thuis) heeft daar wel een mening over. Van 'stoer' ,'leuk' tot 'dat doe je zo'n kleintje toch niet aan' kreeg ik te horen toen ik onze vakantieplannen deelde.
Ik moet ook toegeven NY is lawaaierig, druk, soms ronduit vervuild en je wordt geconfronteerd met de minder leuke kanten van het menselijk bestaan. Dus waarom zou je zo'n kwetsbaar kind daarnaar toe slepen?
En de New Yorkers? Wat vinden zij ervan? Nog nooit had ik zoveel leuke gesprekjes met onbekende op straat als met kleine Lucy in deze enorme stad. Nog nooit werder er zoveel deuren open gehouden als in NY.
En Lucy wat vindt zij ervan? Volgens mij vindt ze alle lichtjes en geluiden, metroritjes, gele taxi's, hoge gebouwen en alle aandacht fantastisch. Natuurlijk zit ze ook soms overprikkeld en moe in haar buggy.
De stad fascineert en vermoeidt haar. Ook wij zitten 's avonds uitgeput op de bank.
De vakantie is bijna voorbij. En ik denk al na over wat we de volgende keer allemaal met haar in deze fantastische stad kunnen doen. I love NY!
hugs, manzanita
De brieven van Narimda vind je hier.
Ik schrijf je vanuit NY. We zijn op vakantie in The Big Apple met Lucy. Onze dochter wordt over een kleine twee maanden twee. Dus dan is ze baby-af. Maar nu is ze een baby in NY.
En iedereen in onze omgeving (thuis) heeft daar wel een mening over. Van 'stoer' ,'leuk' tot 'dat doe je zo'n kleintje toch niet aan' kreeg ik te horen toen ik onze vakantieplannen deelde.
Ik moet ook toegeven NY is lawaaierig, druk, soms ronduit vervuild en je wordt geconfronteerd met de minder leuke kanten van het menselijk bestaan. Dus waarom zou je zo'n kwetsbaar kind daarnaar toe slepen?
En de New Yorkers? Wat vinden zij ervan? Nog nooit had ik zoveel leuke gesprekjes met onbekende op straat als met kleine Lucy in deze enorme stad. Nog nooit werder er zoveel deuren open gehouden als in NY.
En Lucy wat vindt zij ervan? Volgens mij vindt ze alle lichtjes en geluiden, metroritjes, gele taxi's, hoge gebouwen en alle aandacht fantastisch. Natuurlijk zit ze ook soms overprikkeld en moe in haar buggy.
De stad fascineert en vermoeidt haar. Ook wij zitten 's avonds uitgeput op de bank.
De vakantie is bijna voorbij. En ik denk al na over wat we de volgende keer allemaal met haar in deze fantastische stad kunnen doen. I love NY!
hugs, manzanita
De brieven van Narimda vind je hier.
Abonneren op:
Posts (Atom)