Lieve Narimda,
Vorige week schreef ik je over mijn aha-moment dat ik kreeg tijdens het lezen van Geneen Roth's Lost and Found.
Het was er een van velen aha momenten die ik ervaar als ik haar boeken lees. Het volgende aha moment zeg maar aha moment nummer 2 wil ik ook graag met je delen
In een van de eerste hoofdstukkken van Woman and Food and God: An Unexpected Path to Almost Everything schrijft ze dat eten-als-je-geen-honger-hebt een manier is, om jezelf te verwijderen van jouw huidige situatie. Vooral als die situatie waarin je je bevindt niet is of gaat zoals je dat wilt. Ik vind dit zo'n goede beschrijving van overeten.
Eten omdat je stress hebt, je verveelt, moe bent, boos of verdrietig bent of omdat je .....vul maar in.
Dan geeft eten kort een fijn gevoel of even afleiding. Maar voor mij is eten en mijn gewicht een langdurige afleiding c.q fixatie in mijn leven.
Ik neem me dan ook vaak voor om af te vallen want dan kan ik nieuwe kleren kopen/gemakkelijk naar het strand/word ik gelukkiger? Vul nog maar een keer in.
Eigenlijks is het heel makkelijk om mijn eetgewoonten, mijn gewicht mijn lichaam van alles de schuld te geven. Maar wellicht is het omgekeerd? Omdat de dingen niet altijd gaan zoals ik wens op het werk, in het verkeer, met het weer, met mijn peuter thuis, gebruik ik eten en mijn gewicht als afleiding daarvoor.
kus, manzanita
Narimda's brieven lees je hier
Geen opmerkingen:
Een reactie posten