Dear Narimda,
Ik schrijf je vanuit NY. We zijn op vakantie in The Big Apple met Lucy. Onze dochter wordt over een kleine twee maanden twee. Dus dan is ze baby-af. Maar nu is ze een baby in NY.
En iedereen in onze omgeving (thuis) heeft daar wel een mening over. Van 'stoer' ,'leuk' tot 'dat doe je zo'n kleintje toch niet aan' kreeg ik te horen toen ik onze vakantieplannen deelde.
Ik moet ook toegeven NY is lawaaierig, druk, soms ronduit vervuild en je wordt geconfronteerd met de minder leuke kanten van het menselijk bestaan. Dus waarom zou je zo'n kwetsbaar kind daarnaar toe slepen?
En de New Yorkers? Wat vinden zij ervan? Nog nooit had ik zoveel leuke gesprekjes met onbekende op straat als met kleine Lucy in deze enorme stad. Nog nooit werder er zoveel deuren open gehouden als in NY.
En Lucy wat vindt zij ervan? Volgens mij vindt ze alle lichtjes en geluiden, metroritjes, gele taxi's, hoge gebouwen en alle aandacht fantastisch. Natuurlijk zit ze ook soms overprikkeld en moe in haar buggy.
De stad fascineert en vermoeidt haar. Ook wij zitten 's avonds uitgeput op de bank.
De vakantie is bijna voorbij. En ik denk al na over wat we de volgende keer allemaal met haar in deze fantastische stad kunnen doen. I love NY!
hugs, manzanita
De brieven van Narimda vind je hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten