Lieve Narimda,
Ik heb je een beetje verwaarloosd en heb je al lang niet geschreven. En hoop dat je niet zit te wachten op het aangekondigde vervolg van mijn laatste brief.
Want daarvoor is het hier te onrustig. Te onrustig om rustig en analystisch een kloppend vervolg te schrijven.
We gaan binnenkort op vakantie. Ver weg met de kleine meid. Dus al dagen tref ik mentaal voorbereidingen voor de grote oversteek.
Daarnaast is het opeens Lente en moet je van alles. Naar buiten, de tuin doen, genieten van het mooie weer.
En ja, ik heb ook nieuw haar! Een pony en highlights van onderen. En zoals je weet, kost dat veel energie zo'n nieuwe coupe. Zeg maar gerust nieuwe identiteit.
Ze zeggen dat vrouwen goed kunnen multi-tasken maar op dit moment wil ik het niet kunnen. Ik wil gewoon rustig een ding doen, denken, voelen. En niet van alles tegelijk doen en constant het gevoel te hebben te kort te schieten. Ik wil rust.
Ach, misschien is het wel lente moeheid. Raak ik door al dat daglicht uit mijn doen. En kan ik beter denken 'met Kerst is het wel weer over'.
liefs, manzanita
Ga naar de Chapterrette en lees de brieven van Narimda
Geen opmerkingen:
Een reactie posten